ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

  Σχέδιο εργασίας

  Θεωρίες για τη δημιουργία του Σύμπαντος


  Γαλαξίας

  Αστέρες

  Ήλιος

  Ερμής

  Αφροδίτη

  Γη

  Άρης

  Δίας

  Κρόνος

  Ουρανός

  Ποσειδώνας

  Πλούτωνας

  Σελήνη, ο δορυφόρος της Γης

  Αστεροειδείς
Κομήτες


  Η κατάκτηση του διαστήματος

  Τα πρώτα βήματα στο διάστημα

  Αποστολή στη Σελήνη

  Οι διαστημικοί σταθμοί

  Οι μακρινοί πλανήτες


  Κατασκευή μακέτας του ηλιακού μας συστήματος

  Πηγές

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

 

 

 

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΤΗ ΣΕΛΗΝΗ

Το 1961, μετά το κατόρθωμα του Γιούρι Γκαγκάριν, ο πρόεδρος Κένεντι διέταξε την πραγματοποίηση «οποιουδήποτε προγράμματος, οσοδήποτε δαπανηρού, που θα μας επιτρέψει να καταλάβουμε την πρώτη θέση στο διάστημα». Έτσι άρχισε το πρόγραμμα Απόλλων, με στόχο την αποστολή ανθρώπου στο διάστημα πριν το τέλος της δεκαετίας. Απασχολήθηκαν σε αυτό 400.000 και πλέον άτομα και κόστισε τουλάχιστον 25 δισεκατομμύρια δολάρια. Είχε όμως και θύματα:Το 1967, τρία μέλη του πληρώματος του Απόλλων 1 έπαθαν ασφυξία, όταν ο θαλαμίσκος τους πήρε φωτιά σε μια άσκηση εκτόξευσης. Το πρόγραμμα στέφθηκε όμως με επιτυχία στις 20 Ιουλίου του 1969, όταν ο Νέιλ Άρμστρονγκ πάτησε στη Σελήνη.

Η συσκευή Απόλλων 11, που μετέφερε τον Έντουιν «Μπαζ» Όλντριν και τον Μάικλ Κόλινς, περιλάμβανε τρία κύρια στοιχεία: τον πύραυλο Κρόνος 5, το τμήμα ελέγχου συστημάτων, και, τέλος, τη σεληνάκατο Αετός, που οδήγησε τον Άρμστρονγκ και τον Όλντριν στη Σελήνη. Οι δύο αστροναύτες έμειναν πάνω από δύο ώρες στο έδαφος της Σελήνης, εγκαθιστώντας συσκευές βαδίζοντας πηδηχτά – λόγω της ασθενέστερης βαρύτητας – και φυτεύοντας την αμερικανική σημαία.        

Πριν τελειώσει το πρόγραμμα, το Δεκέμβριο του 1972, με την επιστροφή στη Γη του Απόλλων 17, πραγματοποιήθηκαν έξι ακόμη αποστολές. Συνολικά, πραγματοποιήθηκαν 11επανανδρωμένες πτήσεις, 12 αστροναύτες προσσεληνώθηκαν και 12 άλλοι περιορίστηκαν να περιφέρονται γύρω από το φυσικό μας δορυφόρο. Οι τηλεοπτικές μεταδόσεις εδραίωσαν πέρα από κάθε αμφισβήτηση τη νίκη των Αμερικανών στο διάστημα. Άρχιζε μια νέα εποχή: η ανθρωπότητα έχει επιτύχει να θέσει πόδι σε ένα άλλο ουράνιο σώμα έξω από τη Γη.

Αντωνιάδου Άννα

ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΒΗΜΑΤΑ ΣΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ

Η Ε.Σ.Σ.Δ. πραγματοποίησε τις περισσότερες εφευρέσεις της των πρώτων χρόνων των διαστημικών πτήσεων χάρη κυρίως στην ανωτερότητα των πυραύλων της . Γι’ αυτό ακριβώς το λόγο οι Ρώσοι χρησιμοποίησαν περισσότερο τους πυραύλους παρά τα αεροπλάνα ως φορείς των πυρηνικών τους όπλων. Ο γιγαντιαίος πύραυλος R – 7 όμοιος με τον Α – 1 που χρησιμοποιήθηκε για διαστημικές αποστολές, μπορούσε να μεταφέρει πολύ μεγαλύτερα φορτία από ό,τι οι αμερικανικές συσκευές.

Οι Ρώσοι εκτόξευσαν τον πρώτο τους δορυφόρο, Σπούτνικ 1, τον Οκτώβριο του 1957, και τον επόμενο μήνα τον Σπούτνικ 2, που είχε βάρος 507 κιλά και μετέφερε τον πρώτο ταξιδιώτη του διαστήματος, μια σκυλίτσα. Τον Απρίλιο του 1961, ο Γιούρι Γκαγκάριν ήταν ο πρώτος άνθρωπος που πραγματοποίησε πολλές περιφορές γύρω από τη Γη. Προηγήθηκε του αμερικανού ομολόγου του Τζον Γκλεν κατά 10 μήνες. Το 1963, ήταν η σειρά μιας γυναίκας να κατακτήσει το διάστημα: της επίσης Ρωσίδας Βαλεντίνα Τερέσκοβα.  

Δυο χρόνια αργότερα, ο κοσμοναύτης Αλεξέι Λεόνοφ, και αυτός Σοβιετικός, εξήλθε για 11 λεπτά από το διαστημικό του όχημα Βοσχόντ 2, και ήταν ο πρώτος άνθρωπος που έκανε «περίπατο» στο διάστημα. Παραλίγο όμως να είναι και το πρώτο θύμα. Ενώ βρισκόταν έξω από το σκάφος, διαπίστωσε ότι η διαστημική στολή του , έχοντας γίνει άκαμπτη από την εσωτερική πίεση, δεν του επέτρεπε να κάνει τις κινήσεις επανόδου στο σκάφος. Αναγκάστηκε να την ξεφουσκώσει λίγο, κινδυνεύοντας έτσι να υποστεί αερεμβολισμό (νόσο των δυτών), και κατόπιν τη φούσκωσε αμέσως μόλις επανήλθε στο όχημα.             

Παρά το σαφές προβάδισμα των Σοβιετικών, οι Αμερικανοί τους ακολουθούσαν σε  απόσταση αναπνοής. Σε τομείς λιγότερο θεαματικούς, όπως οι μετεωρολογικοί και τηλεπικοινωνιακοί δορυφόροι, οι Η.Π.Α. πήραν το προβάδισμα. Αφιέρωσαν, επίσης, μεγάλα κονδύλια στο πρόγραμμα Απόλλων με στόχο τη Σελήνη.   

Ταταρίδου Μιλένα

 

 

Την σελίδα αυτή σχεδίασε ο Κιοσσές Γιώργος